Dirence Var mısın?

  Öfkenin puşt zulalarında yarına türkü gülüşünle zulme tebessüme var mısın söyle?İçe dönük çığlıkları gözyaşlarında billurlaştırıp,heybetli bir narayla şafağa seslenmeye,yetim yazgılara,ishak kuşuna,yaban duruşlara,hoyrat rüzgarlarda savrulup,Ötüken gülü olmaya var mısın?Demirci örsü kıvamına,hamal alnıterliliğine,ağız dolusu gülüşlerin vuslatına,mum ışığı ışıltısına,çörek otuna, yusuf kokusuna, kınalı kekliğe,kuş kanadı palaza,ak alın,kara bahta var mısın?
  Haydi muhabbetin deminde sözü unutalım.Bakışlarla konuşalım...Sorulara düşkünlüğümüz kalsın bütün cevapların yavanlığında.Kipriklerimiz taşıyamasın göz kapaklarımızın ağırlığını...Hilal kaş matemine bir sızı gibi çöksün,adımızın kavildaş sevdası...Kerem ile Aslı ''narında'' yansın göze gelmişliğimiz.Olabildiğince yalın hissetsin kalbimiz yalnızlığı.Gerçeğe aykırı ne kadar duruş varsa deneyelim...Hatmi çiçeği kimin elinde olursa olsun biz seninle yalnızlığı konuşalım bütün susuşlarda.Şair intiharlarının seslendiği denizleri biz de sonlayalım.
  Mustafa'dan,Cengizden,Dursun'dan,Süleyman'dan arta kalmış hüzünleri çizelim al yanak olay duruşlar büyümemiş yanlarımıza...Ayaz sabahların tanhalığında tekmil yürüyüşlerin''militan'' vuruluşu şehirli namluların çirkinliği üzerine konuşalım.Konuşalım sabahlara dek ölüm üzerine...
  Çirkinliğin ,yaşamak olduğunu bilip,ölüme sevda hasadında düşler kuralım...Direncin ateşini yakalım!Türkülerin kıskançlığında sazın teline deli dolu yüreklerimiz mızrabıyla vuralım.
Yarına umut hasretle büyüyen,vakti gölgelenmiş yitiklik duygusu sıkıştırıyor patlamak üzere olan yüreklerimizi volkan gibi,lavlar saçan...Topraklarımı çoraklaştıran kahkahaları alışkanlık haline getiren,yüreklerimizi heyecanlayan.
  Doğum sancısı tedirginliklerin telaşında,''ten'' ürperlemelerinin çiğ düşmüş şafaklarında bir kırmızı gül gibi açan gözlerindir,puslu ufuklarda kısıklaşmış,bilir misin?Bilmek o cocukların harcıydı.Büyük bedellerle öğrenilmiş...
   Bedel ki, asılmak üzere tecrübedir.Ateş tecrübeleri..............
   A.Satılmış