|
||
| AZAMETİNDEN KORKTULAR… “ Erol Baykaldı” Erciyes’im, Başı beyaz Erciyes’im… Sevdana el uzattılar heybetinden ürküp… Öksüz bıraktılar seni azametinden korkup… Vuslatın en güzeline süslerdin kendini her yılın ağustos ayında… Bir ana kucağının sıcaklığında sarıp sarmalayacağın koç yiğitleri, anaları, bacıları beklerdin başındaki bulutları dağıtmadan… Heyecanın en keyiflisi ile titreyerek birbirine koşan ülküdaşların gözlerindeki ışık ile daha bir aydınlanır, sarmaş dolaş olup, tek yürek olmanın, tek bilek olmanın, tek haykırış olmanın benzeri görülmemiş güzelliğini sergileyen” dava insanlarının” sadakatlerine şahitlik ederdin… Göğsün kabarırdı, sevinirdin… Bir sevgi yumağı halinde bütünleşebilmenin coşkusuna ortak olur, zirvelerini okşayan bembeyaz bulutların çocuksu sevinçlerine tercüman olurdun. Rüzgarların daha bir serinletici eserdi vuslat günlerinde… Karlarındaki beyazlığı tarif etmekten aciz kalırdı “ ak” kelimesi. Daha bir “alp “çe duruş sergilerdi yüceliklerinde asırlardır dimdik duran kayalar. Bir eğilmezliğin, bir kırılmazlığın, bir adam gibi duruşun getirdiği azamet içinde, delercesine yükseltirdin başını gökyüzünün maviliklerine. Kürşat’ ın beyaz kanatlı atı olmaya özenirdi başındaki beyaz bulutlar. İsmindeki gibi “ er” lerle dolduğunda bedenin, öylesine büyür ve öylesine kucaklardın ki “ülkü erlerini”, “bir dağ “ ile “yüzbinlerce dağ gibi insanın” tek vucut olmasına hayret ederdi tabiat. Dostluk, kardeşlik ve samimiyet ipleri ile kurulmuş çadırların sessiz sevinçlerine, “Başbuğ Türkeş” nidaları ile eşlik eden yüzbinlerce haykırışın sıkılmış yumruğu olurdun… Bir ruhtun sen Erciyes Bir umuda açılan en büyük kapı, Yüceliğini kıskandıracak kadar yüce bir davanın ulu neferi, Ve, Heryıl, sabırsızlıkla beklenen bir vuslat şöleninin eli ayağı öpülesi ev sahibiydin… … Yine büyük oldu büyük dağın dumanı… Yine büyük oldu dumanın Erciyes… Sevdana el uzattılar heybetinden ürküp… Öksüz bıraktılar seni azametinden korkup… Korktular azametinden, ürktüler azametinden… Bir tarihi yeniden yazacak kadar yürekli insanları bağrına basmandan korktular… Cihanı yeniden şekillendirecek kadar kararlı seslerin gittikçe yükselen haykırışı olmandan ürktüler… Bir nesli “emperyalizmin iğfalinden” kurtarıp, “ ülkü” adlı nazlı geline sevdalandıran Başbuğ’ un “Türk” sevdası ile çarpan yüreğini ruhunda saklamandan korktular… “Başbuğ nerede biz oradayız…” nidalari ile inleyen gökyüzünün tepelerine çöküp, minicik kafalarını taşıyan kocaman mideli bedenlerini ezmesinden korktular… Her vuslatta, bağrına bastığın yüzbinlerce vatan evladının, bileklerine güç, yüreklerine ferahlık, inançlarına dirayet, ahd lerine vefa yüklemenden Korktular. Her ağustos ayının, yeni bir Malazgirt ruhu ile sarıp sarmaladığı ülkücü alp-erenleri birbirlerine bağlayan sadakat zincirlerinin çelikleşmesinden korktular… Her korkuları yeni korkularına gebe oldu… Korkularının soldurduğu benizleri ile ile itaat ettiler ihaneti işaret eden şer odaklarına… İhanetlerinin dayanağını “ iftira” edilmiş bir vasiyete dayandırma yüzsüzlüğü içinde, vefasızlıklarının iğrenç rüzgarını estirdiler bir kez daha… Kararttılar kanatlarını beyaz bulutların Erciyes’ te… Kanattılar bağrını dağ gibi bir haykırışın… … Mahzun durma Erciyes, yakışmaz sana dik başına halel getirmek. Ne vuruluşlara gülüp geçti bedenimiz, ne ihanet mermilerine siper oldu göğsümüz. Şarjördeki mermiye yüklendi ise yiğitlik, tetiği çeken parmakların kahpeliğini unutmak ar olsun bize… … Ben yine geleceğim sana Erciyes’im… Ilık ılık esen rüzgarlarındaki o” nazlı gelinin” kokusunu ben yine dolduracağım ciğerlerime… “İçimden vurulmuşluğuma” inat, gözlerimden akan yaşı toprağa değil Kararttıkları beyaz bulutlarınla paylaşacağım. Sen, Sana nakşedilmiş ruhu taşıdıkça Erciyes’im, Başbuğ’umun gür sesi sende yankılandıkça, Ben hep var olacağım… |
||
|
||
| Ellerine sağlık ülküdaşım çok güzel olmuş. | ||
|
||
| ha gayret ülküdaşlarım...partideki caycıları toplasanız bunlardan daha fazla olurdu diyerek gecensene yaptığımız kurultayla dalga gecenler..anladıkki işin manevi yönüyle alakadar değilsiniz rakamlara takılmışsınız. şimdiye kadar sergilenen heyacan kurultay alanına yansırsa vay halinize. o zaman ne diyeceksiniz? ülkücü hareketi başbuğun mirasına sahip cıkamayacak kadar zelil görenler, başbuğun mirasının parti binaları ve makam koltukları sananlar ,ideolojik yükünü hafifletip hızla merkez parti olmaya karar verenler; sayınızın partideki caycılar kadar bile olmadığını görmeniz cok yakın sabredin....... ha gayret ülküdaşlarımmm... | ||